En al helemaal niet als je uit je raam kijkt, en het keihard regent!
Het regende behoorlijk die dag, maar iedereen had er zin in! Rond 09:30 gingen we richting Scheveningen. Eenmaal daar aangekomen, gingen we richting het schip.
De "Mercuur" is een schip van 50 meter lang, en heeft tot 1987 dienst gedaan, als Torpedowerkschip, bij de Koninklijke Marine. Het doet nu dienst, als Museum, om mensen een indruk te geven, hoe het leven op een marineschip in de jaren 50 van de vorige eeuw was.
Zo mogen officieren altijd als eerste een schip betreden, en werden de kadetten verzocht pas te volgen als de officieren op het schip waren. Met de tarditonele bootsmansfluit, werden we allemaal aan boord gefloten. En zo stapten we vanuit 2009, in de 50ties.
In het KAF, kregen we een warme drank aangeboden, en stelden de bemanningsleden, zich aan ons voor.
Tijdens deze koffiepauze kregen we een film over de mijnendienst te zien!De "Mercuur" heette vroeger namelijk Hr.Ms."Onverschrokken", en was ooit een oceaanmijnenveger geweest.Het schip bleek in 1952 in Amerika gebouwd te zijn, en is het, via het Amerikaanse Marshallhulpprogramma naar Nederland gekomen, tesamen met nog vier zusterschepenMaar een Noordzee is geen oceaan, dus hadden we hier weinig, aan zo’n schip.
De "Onverschrokken", bleek veel te groot, voor zijn taken, in ons vaargebied.
De marine beschikte toen inmiddels al over de de "Dokkum-klasse" mijnenvegers, en de ondiepwatermijnenvegers van de "van Stralen-klasse".
Deze waren veel beter geschikt om in de Nederlandse wateren mijnen te vegen.
Men besloot een van deze schepen dus om te bouwen, tot een Torpedowerkschip. (Torpedo’s laden in onderzeeboten, en evt. na een schietoefening ze weer uit het water vissen.) En de overige vier schepen, weer aan Amerika terug te geven. En zo werd begin jaren 70 de "Onverschrokken", om gebouwd.
Toen de verbouwing van het schip klaar was kreeg het ook een nieuwe naam: Hr.Ms. "Mercuur".
Na de film werden we in groepen verdeeld voor de rondleiding.
We konden onder andere de brug bekijken, en de machinekamer, slaapverblijven, de radiohut.
Hierna werd deze weer hervat. De vrijwilligers aan boord onderhouden het schip zelf, het zijn veelal oud marinemensen, en velen van hen hebben dus ook bij de Mijnendienst gevaren.
Na de rondleiding mochten we nog even op eigen houtje het schip verkennen, en ons vergapen aan de vele mooie museumstukken.
We namen afscheid van onze gastheren, en terug in Schiedam gingen we weer over tot de orde van de dag.
Foto's S.Krol & H. Koolma. (Met dank aan bemanning ex-Hr.Ms."Mercuur")
